Bulls sezon başında kadrosuna Boozer'ı da katıp beklentileri yükselten bir takımdı. Fakat muhtemelen kimse şu an gelecekleri konumu önceden kestiremezdi. Takımın bu duruma gelmesi çoğu kişi tarafından Rose'un MVP'lik performansına bağlansa da, yan faktörleri reddedecek birinin çıkacağını sanmıyorum. Tom Thibodeau'nin oyuncularıyla ilişkisi, Noah'ın ruhani liderliği, benchten gelen oyuncuların verdiği katkı, Luol Deng'in etkisi kesinlikle yadsınamaz.
Rose, geçtiğimiz iki yılda süper yıldız potansiyeline sahip fakat 5'e 5 oyunu kesinlikle beceremeyen bir oyuncu profili çizmişti. Esasında oyunu okuma ve kurma, takım arkadaşlarını oyunun içine sokma bağlamında hala eksikleri olduğu çok aşikar. Bu sezon onu farklı kılan şeyse önceki yıllarda sahaya istikrarsız bir şekilde yansıttığı yeteneklerini tam anlamıyla kullanabiliyor olması. Bu sezon
sayı ortalamasını 4,1, asist ortalamasını 1,9 artırması,
ilk iki szonunda bulduğu isabetli üçlük sayısının 3.5 katını daha normal sezonun sonuna gelmeden bulması,
sezon başına kullandığı şut ortalamasından daha fazla şut kullanmış olması Rose'un mental anlamda da süper yıldız kıvamına yaklaştığının göstergesi. Esasında Rose'un yeteneklerine edecek tek kelime yokken zayıf olan tek yanı zihni. Sezon içerisinde New Orleans ile oynan maçlarda Chris Paul tarafından sahadan silinmesini de elbette yalnızca bununla açıklayabiliriz. Chris Abisi, Rose'a resmen oyun kuruculuk ve mental dirilik dersi verdi. Tabii bu konuda yazarken tecrübe de işin içersine giriyor. Zaten Rose daha ileri gidecekse Chicago 90'lar performansına da yaklaşabilir elindeki genç kadroyla.
Jordan, Pippen, Rodman, Kerr gibi isimlerin birbirlerine duydukları saygı, saha içindeki yardımlaşması ve tabii ki Jackson'ın onları bir takım haline getirmiş olması, Jordan'ın yarattığı etkinin dışında Chicago'nun başarılı olmasındaki en büyük etkenlerdi. Bu sezon Bulls'un en büyük kazanımlarından biri de bu esasında. Koç Thibodeau'nin takımdaki rolü bir koçtan ziyade abi gibi. Bütün oyuncularla arası çok iyi. Onun eseri midir bilinmez fakat bu durum oyunculara da yansımış durumda. Takımdaki herkes biribine güveniyor. Aynı bölgede oynayan oyuncular birbirlerinin yerine sahada olduklarında, kenarda oturan oyuncu, sahadakinin, kendisine verilen görevi layıkıyla yerine getireceğinden emin. Kimsenin süre takıntısı yok. Çaylak Ömer Aşık, doğunun önemli maçlarından biri olan Orlando maçında 31 dakika sahada kalırken, kenarda oturan Noah, Ömer'in her olumlu hareketine gayet olumlu tepkiler veriyor. Takımdaki kimse kendisi için oynamıyor. Takımın başarısı, oyuncular tarafından kendi bireysel başarılarının önüne geçiyor. İşin garip yanı bu Boozer için bile böyle. Rose'un bireysel çabası, Boozer'ın boyalı alan bitiriciliği ve orta mesafe şutu, Noah'ın patlayıcı gücü ve yırtıcılığı takımı Doğu'nun önemli takımları arasına soksa da kime Bulls'un bu denli yüksek bir performans tutturacağını tahmin etmiyordu. Bu performansın gelmesinin en büyük nedeni, beklenmeyen oyunculardan alınan katkılar. Deng'in bu sezon düşen ribaund ortalaması ve kariyer ortalaması civarında gezen sayı ortalamaları onun takıma verdiği katkı için yanıltıcı olabilir. Rose topu bu kadar elinde isterken ve takımın temel hücum silahı konumundayken, üstelik 4 numaraya Boozer gibi bir bitirici yerleşmişken takımına sayı anlamında önemli katkı sağlayan Deng yüzdesini de korumayı bildi. Geçen sezon oynadığı maç sayısından sadece 2 maç daha fazla oynamış olan deng bu sezon, geçen sezona göre 200 dakika daha fazla süre almış. Ve soktuğu şut/attığı şut oranı geçen sezonla, fark eden bir kaç şut dışında, aynı. Ortalara oynayan bir takımda bu katkı çok fazla göze batmasa da ciddi takımlarda bu denli katkıları yapacak oyuncular önemli roller üstleniyor. Bu sezon Deng Chicago'da bu rolü üstlenmiş gibi. Bulls'un önemli artılarından biri de sert savunması. Özellikle ilk 5'i oyunda değilken kenardan gelen oyuncuların gösterdiği savunma performansı Bulls'u ayakta tutan en önemli etkenlerden. Taj Gibson ve Ömer'in yarattığı savunma etkisi, Bulls'un başarısında önemli bir yere sahip. Fakat play-offlara gelindiğinde, diğer takımların savunması sertleştiğinde Bulls'un savunması fark yaratır mı orası muamma. Chicago'nun şu anda ihtiyacı olan tek şey bu ruhu korumak. Ha bir de Bogans'ın şut sokması.
